İNANMAK İHTİYACI Bütün boşluk: Zemin boş, âsümân boş, kalb ü vicdan boş; Tutunmak isterim, bir nokta yok piş-i hasârımda, Bütün boşluk: Döner bir hiç-i mühiş civârımda; Döner beynim berâber; ihtiyârım, sanki bir sarhoş, Düşer, lagzide-pâ, her saha-i ümmide bir kerre... Bu yalnızlık, bu bir gurbet ki benzer gurbet-i kabre; İnanmak... İşte bir âgûş-ı rûhâni o gurbette. Karanlık: Her taraf, her şey karanlık, bir hazin yeldâ! Karanlık: Fehm ü dâniş, akl ü istihrac hep muzlim; Bütün rûhumda müz'ic bir cemâdiyyet olur nâim, Kesâfetten ibâret bir tecelli arzeder eşyâ, Hakîkat zâhir olmaz dîde-i idrâke bir zerre... Bu vehm-âlûd bir zulmet ki benzer zulmet-i kabre; İnanmak... İşte bir şeh-râh-ı nûrâni o zulmette. Kaynak: Tevfik Fikret, Mehmet Kaplan, Dergah Yayınları, 2. Baskı, 1987, İstanbul, s. 151. Resim: Diango Herbandez, "Window", 2024.